Albert Sijbesma

'Ik ben geen chef, maar begeleider'

Albert Sijbesma (40) is hoofd van twee teams (in 3 ploegen) van de drageer- en inpakafdeling van de kauwgomafdeling. Zijn taak is in de loop van de jaren verschoven van leidinggevend naar meer begeleidend. ,,We werken in zelfsturende teams. Ik begeleid de mensen en zorg ervoor dat alles in goede banen wordt geleid. Ik reik handvaten aan en geef advies. Maar de teams houden hun eigen zeggenschap. Dat werkt heel stimulerend."
Als zestienjarige jongen is Albert bij Tonnema terecht gekomen. ,,Ik wilde graag van school af en gaan werken. Daarom heb ik op mijn vijftiende gesolliciteerd. Ze vonden me nog te jong en ik moest wachten tot ik zestien was. Toen mocht ik aan het werk, op voorwaarde dat ik nog lessen volgde aan de avondschool."

De jongen kwam in de King-productie terecht en ging na een jaar in de drupsfabriek werken. ,,Ik had niet echt een vaste plaats en leerde daardoor de afdeling goed kennen. Toen de chef wegging, werd gevraagd of ik voorman wilde worden. Zo kwam het dat ik, samen met Gooitzen Ykema, op mijn 22ste al leiding gaf aan 24 mensen."

Vier jaar lang was Albert voorman, tot hij uiteindelijk chef van de hele drupsfabriek werd. ,,Sinds de invoering van de zelfsturende teams, zo rond 1997, ben ik geen chef meer maar coˆrdinator", legt de werknemer uit. ,,Ik hou me vooral bezig met het begeleiden van de teams." Iedere team is verantwoordelijk voor een bepaald product. Wanneer er zich knelpunten voordoen, moeten ze die zelf proberen op te lossen. ,,Ze hebben zeggenschap over hun eigen situatie. Ik kan advies geven, maar de werknemers moeten uiteindelijk beslissen. Als zij geen heil zien in een bepaalde aanpak, wordt het niets." Sinds 2003 is Albert coˆrdinator van de drageer en inpakafdeling van de kauwgom.

Verder houdt Albert, die inmiddels al 24 jaar bij het bedrijf werkt, zich vooral bezig met de verbetering van de productieprocessen. ,,Om je bestaansrecht te behouden moet er zo goedkoop en efficiÎnt mogelijk geproduceerd worden, terwijl het product er niet onder mag lijden. Je moet de concurrentiepositie voortdurend in de gaten houden. Jarenlang hebben we de dreiging gehad dat onze producten verplaatst zouden worden naar een andere locatie. De komst van de kauwgomfabriek naar Sneek zie ik dan ook als een waardering voor het werk op alle afdelingen. Want niemand kan alleen iets bereiken. We hebben het succes aan elkaar te danken."

Het samenwerken vindt Albert dan ook het leukste aan zijn werk. ,,De werknemers nemen zoveel initiatieven. Alle verbeteringen worden door hen zelf bedacht. Ik probeer hen daarbij te begeleiden. Daarbij vind ik het een voordeel dat ik zelf ook aan de productielijn heb gestaan. Dan weet je wat het is."

Ook humor vindt de medewerker heel belangrijk. ,,Er gebeurt hier van alles. Regelmatig wordt er een grap uitgehaald. Vroeger had je in de fabriek bijvoorbeeld een groot rek met potjes vol kleurstoffen. Daaronder zat ÈÈn van de werknemers wat te dommelen. Een collega wilde hem laten schrikken en gooide een handschoen naar zijn hoofd. Hij mistte, raakte de kraan en.... de duttende werknemers kreeg de groene vloeistof over hem heen. Daar hebben we uiteraard erg om gelachen."